Wat is het alderbastend rustig hier bij ons in de Achterhoek. De meeste van onze buren en bekenden liggen ergens te #genieten van de vakantie. #omdathetkan Die drijven nu ergens weg op hun luchtbedje door wateroverlast of zweten zich door mega record hitte de tent uit. Bij een ander is zijn reserveband op eigen initiatief het dal in gestuiterd. Dat vakantie vieren gaat met vallen en opstaan, code rood en buikloop. Maar alle Achterhoekers die ik ken maken daar op facebook nooit melding van. Die hebben altijd de meest geweldige vakantie ooit: Kroatië wat ben je mooi. Madrid; “I love you”. Nunspeet: best time ever: ‘Wat was vandaag weer een kadootje”.
Overspoeld worden we door foto’s en filmpjes van aqua joggende vrienden, tuitende lippen on the beach of groepsfoto’s in een bikini-landschap met vergezicht. Kijk daar zie je nog net onze reserveband. Maar de beproeving voor ons thuiskomers gaat dadelijk komen. Dan zijn ze weer thuis en komen de overdreven vakantieverhalen los. Tot ver in december komen we daar niet vanaf. Nergens hebben ze ooit mooiere natuur gezien of een betere sublieme lokale terpentijn gedronken. Die wijn daar. Nergens beter. Vooral na de twaalfde fles. #bestrestaurantever. En nergens zijn de mensen vriendelijker en aardiger dan daar. Zo behulpzaam. En die laatste opmerking is dan altijd de druppel die bij mij de emmer doet overlopen. Hoezo zijn ze daar vriendelijker dan hier. Wij Achterhoekers zijn minstens zo aardig en net zo vriendelijk als welk lief ander groepje mensen dan ook. Dat jullie dat niet zien omdat je altijd met het snot voor de ogen alleen met jezelf bezig bent zegt genoeg. Nergens wordt je vriendelijker ontvangen. Nergens helpen ze je beter. Vraag het maar eens aan onze gasten van de Zwarte Cross.
miggelbrink 
Plaats een reactie