miggelbrink

Beste Achterhoekers. Mijn moeder was van de dagelijkse gekkigheid. Dan zong ze een ariaatje, nam mijn vader in een heupzwaai, gaf hem een dikke kus en riep daarna met één hand omhoog: Olé. Gewoon mooie gekkigheid.  Dat we onze blote kont met een getekend lief gezichtje erop lieten zien aan passanten op de A12 met de kont tegen het achterraampje van onze lelijke eend. Je kunt er van alles van vinden maar wie doet het nog? We rennen van therapeutische zingeving naar krampachtige happinez maar vergeten onbenullig te lachen. Geen enkele auto heeft nog een grote smiley sticker of een met de verfkwast lachende zonnebloem gekregen. Alle huidige auto’s zijn groot en zwart en proberen met teveel kabaal alleen maar indruk te maken maar hebben geen geinige uitstraling zoals een lelijke eend. Dagelijkse gekkigheid. Achterhoekers zijn daar goed in maar we moeten wel opletten dat we het niet verliezen. Voetbalden we vroeger een derby werd minimaal de middenstip gejat en wanneer daarna de tegenstander onder de douche stond werd alle kleding incluis de handdoeken uit hun kleedkamer met een platte wagen alvast naar huis gebracht. Iedereen vergaapt zich dagelijks aan honderden grappig bedoelde filmpjes waarin mensen spectaculair verongelukken maar op een grappige manier je vrouw aan het lachen maken is de kunst. Vier vriendinnen in Varsseveld kopen voor hun man exact hetzelfde knalgele overhemd. En daar kwamen de mannen één voor één achter toen ze de feestzaal binnen kwamen. Mooie kanaries. Maar volksfeesten en kermissen zijn onze momenten voor Achterhoekse gekkigheid. Massaal en met zijn allen. Neem een normale dagelijkse saaie rotonde waar honderden winterswijkers daar samen uitbundig  droog -roeien. Uren van te voren zaten ze er al klaar voor. Honderden op de muziek van Excelsior. Het gaat nergens over maar wat een feest. Mooie Gekkigheid.